Recital solowy Leszka Możdżera to poniekąd znak firmowy jego działalności. Artysta od pierwszej swojej solowej płyty Chopin impressions wydanej w roku 1994 cały czas rozwija swój język pianistyczny, wypracowując sobie umiejętności budowania napięcia za pomocą pianistycznych środków. Jednak fortepian pod palcami tego artysty zaczyna mienić się nowymi barwami, oferując zaskakującą rozpiętość brzmienia. Charakterystyczna pianistyka Możdżera o której pisze się już jako o "stylu rozpoznawalnym po kilku dźwiękach" emanuje precyzyjnym, hipnotyzującym uderzeniem, wyważeniem rejestrów, wirtuozerią oraz magnetyzmem, który od lat zachwyca publiczność na całym świecie. Repertuar złożony z utworów klasycznych, własnych kompozycji Możdżera oraz klasyki polskiego jazzu (Michał Urbaniak, Ptaszyn Wróblewski, Zbigniew Namysłowski, Mieczysław Kosz, Krzysztof Komeda oraz, rzecz jasna, Chopin) porusza najczulsze struny słuchaczy, a sama pianistyka barwnie i dowcipnie komentowana przez artystę okazuje się środkiem do odkrywania czegoś więcej. To emocjonalna podróż w której słuchacz może się spotkać sam ze sobą.
